hayallere giden yol okuldan geçmemeliydi… hayat parodisinde tam bir paradoksa gireriz burada. İnsanları başka insanlar ile sınırlayarak en fazla onların hayalleri kadar hayaller gerçekleştirebilirsin. Matematik öğreneceksen ve okulda öğreneceksen hocanın öğrettiği kadar mı öğrenirsin? yoksa senin öğrendiğin kadar mı? Hayalini sen belirliyorsan senin hayallerinin doğrultusu eğitimi aldığın kişinin bilgisi kadar mı? yoksa senin öğrendiğin kadar mı? her soruya hayır cevabını vermeden insanın hayalinin gerçekleşmesi o kişinin dar hayaller kurduğunun göstergesi. Hayır cevabını veren geniş hayal sahibini o zaman niye okula tıkıştırıyorsun ve mecbur tutuyorsun. Hayatında hayallerini gerçekleştirmek için okul ile kaç yıl kaybettin? Okul ile hayallerine ne kadar yaklaştın? bu ironi den çıktığımız zaman okul ne kadar gerekli görürüz.
Dr Onur Tatar
Ne rüya görüyorsun acaba şu an uykunda?
Bulutların üzerinde dünyayı mı geziyorsun,
Yoksa okyanusun dibini mi keşfediyorsun?
Sahil kenarında güneşleniyor musun yoksa,
Yoksa at sırtında yeşyeşil ovalarda
Dört nala at mı sürüyorsun bir başına?
Çocukluk anılarını tekrar mı yaşıyorsun,
Gelecek hayallerin mi gerçek oluyor?
Peki ben var mıyım o rüyalarında?
Elini tutup gözlerinin içine bakarak,
Seni sevdiğimi söylüyor muyum,
Haykırıyor muyum sana olan aşkımı,
Bir ömür beraber mutlu olacağımızı,
Beraber yaşlanacağımızı söylüyor muyum?
Güzel gözlerine öpücük koymadım mı hala…
“Onun gözlerinde ne gördüğümü bir bilsen, şiirlerin anlatamadıklarını okuyacaksın belki de…”—